نویسنده کتاب «ستارههای سوخته» با اشاره به حمله به مدارس و انستیتو پاستور که این روزها از طرف متجاوزان انجام میشود، ادامه داد: اقدامات دشمن برای بمباران مراکز علمی، آموزشی، بهداشتی، امدادی و مسکونی نشان دهنده اوج رذالت و استیصال دشمن است که نتوانسته به اهداف شوم خود در رویارویی با رزمندگان نیروهای مسلح و مردم شریف ایران دست پیدا کند، به این مراکز حمله میکند که مصداق بارز جنایت جنگی است. اما حیف که تمام سازمانهای مدعی هم تحت سلطه این جنایتکاران هستند و امیدی به آنها نیست.
او در ارزیابی تهدید ترامپ به بازگردان ایران به عصر حجر، توضیح داد: این رئیس جمهور متوهم، جنایتکار و رسوای جزیره اپستین اگر فهمش را داشت، بهتر بود مقایسهای بین تاریخ تمدنی ۶ هزار ساله ایران با کشور استعمارگر و ۲۵۰ ساله خودش انجام میداد تا شیرفهم میشد که کدام کشور مستحق برگشت به عصر حجر است؟ ایران سراسر افتخار با آن همه دانشمندان و خدمات علمیاش به ابنای بشر، یا آمریکای غاصب و استعمارگر با انبوهی از جنایتها و ظلمهایی که به ملتها روا داشت؟
نویسندگان وظیفه روایت حوادث روزهای جنگ را بر عهده دارند
بابایی در بررسی تاثیرگذاری حضور مردم در میدانهای شهر، گفت: حضور استثنایی و به تعبیر زیبای رهبر شهیدمان «بعثتی مردم ایران» در میادین و محلات شهرها و روستاهای کشورمان، آنقدر غیر منتظره است که نه فقط برای افکار عمومی جهان، بلکه برای هموطنان داخل کشور هم عجیب است. طوری که بعضیها آن را نشانهای از امداد غیبی الهی توصیف میکنند.
نویسنده کتاب «قلب زمین مال ماست» درباره نقش نویسندگان در روزهای جنگ برای همراهی مردم، توضیح داد: نویسندگان هم مثل همه مردم ایران وظیفه دارند تا با حضور در این تجمعات و همراهی با مردم در صورت لزوم، نقش اجتماعی خودشان را به خوبی ایفا کنند با این تفاوت که آنها وظیفه مهمتری هم به عهده دارند که همان امر مهم تبیین و روایت حوادث این روزها است.
