به گزارش نقش فردا؛ بررسی عملکرد بانک مسکن نشاندهنده یک بحران ناکارآمدی ساختاری و مدیریتی عمیق است؛ این بانک تخصصی که تحت نظارت وزارت راه و شهرسازی باید موتور محرک بازار مسکن و پیشرو در ارائه تسهیلات خانهدار شدن مردم باشد، اکنون به یکی از ضعیفترین حلقههای شبکه بانکی کشور بدل شده است. انتصاب مدیران در سنین بازنشستگی، نظیر علی خورسندیان در رأس این مجموعه، غلبه رویکردهای محافظهکارانه و عدم تمایل به جوانگرایی و نوآوری در این نهاد مالی را به تصویر میکشد؛ انفعالی مدیریتی که مستقیماً خود را در کیفیت نازل خدمات ارائه شده نشان داده است.
سقوط رضایت عمومی و عقبماندگی در خدمات نوین
اسنادی از گزارش رسمی بانک مرکزی خطاب به مدیرعامل بانک مسکن به دست رویداد۲۴ رسیده که از ارزیابی رضایت مشتریان شبکه بانکی در پایان سال ۱۴۰۴ خبر می دهد. این ارزیابی نشان می دهد که بانک مسکن با کسب امتیاز نازل ۳.۶۲ از ۵ در قعر جدول جای گرفته و رتبه آخر (۲۸) را در میان تمامی بانکها و مؤسسات اعتباری کشور به خود اختصاص داده است!
این قعرنشینی فاجعهبار محصول مستقیم ضعف شدید در شبکه پرداخت، بوروکراسی فرساینده، صفهای طولانی و عقبماندگی کامل از بانکداری الکترونیک و خدمات نوین دیجیتال در مقایسه با سایر بانکهای تجاری است.
تضعیف نقشآفرینی در وامهای خرد و سقوط به قعر جدول ودیعه مسکن
ناکامی تسهیلات خرید و هزینههای کمرشکن اوراق
ارزیابی بعد تخصصی و اعتباری این بانک نیز فاصلهای فرسنگها دور از نیاز واقعی جامعه را نشان میدهد. تورم افسارگسیخته بخش مسکن قدرت خرید مردم را سلب کرده و سقف تسهیلات خرید مسکن (حتی با احتساب وام جعاله و زوجین) به دلیل تورم سنگین، در کلانشهرها توان پوشش هزینههای خریداران را ندارد و کمتر از ۱۰ تا ۱۵ درصد قیمت یک آپارتمان معمولی را تأمین میکند. از سوی دیگر، متقاضیان برای دریافت همین وامهای ناکافی مجبور به خرید اوراق متعددی (تسه) هستند که سهم بالایی از اصل وام را در همان ابتدا به عنوان هزینه ابتدایی بلعیده و نرخ بهره واقعی را فوقالعاده بالا میبرد.
عدم دستاورد در صنعت و تعمیق بحران خانهدار شدن
ارزیابی عملکرد اجرایی این نهاد تخصصی نشان میدهد که با وجود افت شدید قدرت خرید، بانک مسکن نتوانسته ابزار سازندهای برای فعالسازی تسهیلات لیزینگ، خردسازی خرید مسکن یا صندوقهای زمین و ساختمان کارآمد ارائه کند.
این بانک نه تنها نتوانسته دهکهای متوسط و کمدرآمد جامعه را صاحب خانه کند، بلکه در ارائه ابزارهای نوین مالی و هدایت سرمایههای خرد به بخش تولید نیز کاملاً بدون دستاورد بوده است؛ رویکرد منفعلانهای که باعث شده بانک مسکن در شرایط رکود سنگین بازار، به جای نقشآفرینی به عنوان پیشران خروج از رکود، خود به بخشی از مسئله و مانعی بزرگ بر سر راه خانهدار شدن شهروندان تبدیل شود.
