سازمان هواپیمایی کشوری در اطلاعیهای رسمی، با هشدار جدی به گرانفروشان، اعلام کرد: کاهش عرضه یا انتقال تقاضای مسافران ماهان به سایر شرکتها، توجیهی برای افزایش نرخ بلیت نیست که بر این اساس، شرکتهای هواپیمایی، دفاتر خدمات مسافرت هوایی و چارترکنندگان موظفند نرخهای ناموجه را فوراً اصلاح کنند و تمامی پروازهای ایران و ترکیه و ایران و عمان را در هر دو جهت، در فروشهای سیستمی و چارتری و در کلاسهای اکونومی و بیزینس در بر میگیرد و دریافت هزینه اضافی با عناوین دیگر نیز مشمول آن است.
اما نکته مهم این است که ملاک سازمان هواپیمایی، رقم بلیت نیست؛ بلکه مقایسه قیمت با نرخهای پیش از توقف پروازها و در شرایط یکسان اهمیت دارد؛ که لازم است نرخهای بازه زمانی دو هفته پیش از تاریخ 25 شهریور ماه در رسیدگی به تخلفات مورد توجه قرار گیرد.
توقف پرواز یک شرکت، بهجای آنکه با مدیریت عرضه جبران شود بیشتر به ابزاری برای تغییر نرخ ها به قیمت های نجومی تبدیل شده است که این رفتار، صرفاً نتیجه «عرضه و تقاضا» نیست؛ بلکه نشانه بهرهبرداری از وضعیت اضطراری مسافران است.
اما سوال مهم این است که چرا این جهش قیمتی تا قبل از رسیدن به دهها میلیون تومان، زودتر توسط سامانههای نظارتی شناسایی و مهار نشد؟ و اینکه چرا سازمان هواپیمایی به صورت پیشگیرانه عمل نمی کند بلکه تنها واکنش گرا است ؟
البته تجربه گذشته نشان میدهد که بخش بزرگی از گرانفروشیها از طریق سایتهای غیرمجاز، دفاتر واسطه و دلالان خارج از شبکه رسمی انجام میشود البته سازمان بازرسی کل کشور نیز در نامهای به وزارت راه و شهرسازی، نسبت به عدم نظارت مؤثر سازمان هواپیمایی در این زمینه هشدار داده بود.
به نظر می رسد اخطار سازمان هواپیمایی گرچه اقدامی جدی بود، اما تا زمانی که نظارتها پیشگیرانه نباشد و دلالان و واسطههای غیرمجاز از چرخه فروش حذف نشوند، مسافران بار دیگر قربانی بازی قیمتی در مواقع بحرانی خواهند شد و حال باید دید که آیا این اخطار، شروع یک اصلاح جدی در بازار بلیت است، یا صرفاً یک عکسالعمل مقطعی برای آرامسازی افکار عمومی؟
