به گزارش نقش فردا؛ بر اساس برنامهریزیهای کلان شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی ایران، ساختار درخواست و تحویل کارتهای هوشمند سوخت دستخوش تحولات بنیادین شده است. در طرح جدید «صدور آنی»، متقاضیان فاقد کارت سوخت شخصی میتوانند در بازه زمانی بسیار کوتاهی کارت خود را دریافت کنند. نقطه عطف این تصمیم اجرایی، کاهش چشمگیر زمان انتظار از حدود ۴۵ روز در رویههای سنتی به کمتر از ۲۴ ساعت است که گامی مهم در جهت توسعه خدمات دولت الکترونیک به شمار میرود.
دو مسیر متفاوت برای ثبت درخواست؛ سنتی و آنلاین
در شیوه جدید سیستم توزیع، متقاضیان بر اساس میزان دسترسی خود به ابزارهای دیجیتال، دو مسیر مجزا برای ثبتنام در پیش دارند:
رویه سنتی (دفاتر پلیس+۱۰): در این روش، مالک وسیله نقلیه با مراجعه حضوری به دفاتر خدمات الکترونیک انتظامی، درخواست خود را ثبت میکند. پس از طی مراحل اداری و فنی، کارت سوخت از طریق شبکه پستی به آدرس متقاضی ارسال میشود. نقطه ضعف اصلی این روش، فرآیند زمانبر آن است که معمولاً حدود ۴۵ روز به طول میانجامد.
سامانه سوخت من: در روش نوین، کاربران با مراجعه به سامانه اختصاصی به نشانی fcs.niopdc.ir و ورود اطلاعات برگ سبز خودرو، ثبتنام خود را انجام میدهند. در این درگاه، متقاضی میتواند میان «ارسال پستی» یا «دریافت حضوری یکروزه» گزینه مورد نظر را انتخاب کند.
شبکه توزیع مویرگی و زیرساختهای دریافت حضوری
برای پشتیبانی از تحویل فوری، دستگاههای تخصصی صدور کارت سوخت در ۲۰۴ ناحیه عملیاتی مستقر شدهاند تا امکان خدماترسانی در ۲۴۰ شهرستان کشور فراهم شود. در صورت انتخاب دریافت حضوری، پرونده متقاضی بر اساس موقعیت جغرافیایی به نزدیکترین ناحیه ارجاع داده شده و یک کد رهگیری صادر میشود. فرد موظف است فردای روز ثبتنام، با در دست داشتن کد رهگیری به ناحیه مربوطه مراجعه کرده و کارت خود را دریافت کند. الزام به حضور فیزیکی در ساعات اداری، از چالشهای احتمالی این روش برای شاغلان است.
احراز هویت دقیق و احکام قانونی
تکمیل فرآیند ثبتنام منوط به ارائه کارت شناسایی خودرو، کدپستی ۱۰ رقمی، کد ملی و شماره تلفن همراه به نام مالک وسیله نقلیه است؛ در صورت عدم تطابق مالکیت سیمکارت با کد ملی، سامانه اجازه ادامه مراحل را نخواهد داد. همچنین هزینه مصوب خدمات چاپ و صدور کارت سوخت، ۱۰۰ هزار تومان تعیین شده که به صورت آنلاین پرداخت میشود.
اهداف کلان؛ مدیریت مصرف و مقابله با قاچاق
سیاستگذاران حوزه انرژی تأکید دارند که کارتهای سوخت آزاد جایگاهها صرفاً برای شرایط اضطراری در نظر گرفته شدهاند. هدف اصلی از اجرای این طرح، الزام به استفاده از کارت سوخت شخصی جهت تشکیل پایگاه دادههای دقیق، مدیریت مصرف و جلوگیری از قاچاق سازمانیافته فرآوردههای نفتی است. با این حال، محدودسازی کارتهای جایگاهها میتواند در صورت مفقودی یا خرابی ناگهانی کارت شخصی، چالشهایی را برای رانندگان در مسیرهای مواصلاتی ایجاد کند.
